Η απόφαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτα, να βρεθεί στη Χρυσομηλιά Μετεώρων και να αναλάβει τον ρόλο του αναδόχου για τον μικρό Γιώργο, γιο του προέδρου της τοπικής κοινότητας, δεν είναι μια απλή είδηση κοινωνικού περιεχομένου.
Είναι μια κίνηση με βαθύ παραπολιτικό υπόβαθρο, που εκπέμπει ξεκάθαρα μηνύματα τόσο για την τακτική όσο και για τον ίδιο τον χαρακτήρα του.
Σε μια εποχή που η πολιτική συχνά κατηγορείται για αποστασιοποίηση, επιφανειακές σχέσεις και “ξεχασμένες υποσχέσεις” μόλις σβήσουν τα φώτα των εκλογών, η τήρηση μιας προσωπικής δέσμευσης στην πράξη δείχνει έναν άνθρωπο που επενδύει στον λόγο της τιμής του.
Το γεγονός ότι επέλεξε να βρεθεί στην ορεινή περιφέρεια και να επισφραγίσει μια σχέση με έναν θεσμικό εκπρόσωπο της βάσης, μετατρέποντας την αυτοδιοικητική επαφή σε οικογενειακό δεσμό, στέλνει τρία πολύ συγκεκριμένα μηνύματα
Δείχνει έναν πολιτικό που δεν βλέπει την τοπική αυτοδιοίκηση μόνο μέσα από γραφειοκρατικά γρανάζια και υπηρεσιακά έγγραφα, αλλά μέσα από την προσωπική επαφή με τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής.
Η αποδοχή της πρότασης και η παρουσία του στην κολυμπήθρα επιβεβαιώνουν ότι δεν χρησιμοποιεί την προσβάσιμη εικόνα του ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα, αλλά ως στάση ζωής.
Επιλέγοντας να γίνει πνευματικός πατέρας στο παιδί ενός προέδρου κοινότητας, στέλνει το μήνυμα ότι η ισχύς της περιφερειακής αρχής χτίζεται “από τα κάτω”, δίνοντας αξία στην περιφέρεια και τους ανθρώπους της.
Τελικά, ο Κουρέτας απέδειξε πως γνωρίζει καλά ότι οι πιο δυνατές πολιτικές συμμαχίες δεν υπογράφονται σε γραφεία εξουσίας, αλλά σφυρηλατούνται με εμπιστοσύνη, συναισθηματική νοημοσύνη και… παραδοσιακά βαφτίσια.
Γιώργος Κουμιώτης
