Oταν η σοβαρότητα της προσφοράς μπαίνει στο ζύγι της κομματικής περιχαράκωσης
Το να μπερδεύει κανείς το θεσμικό ρόλο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με τις κομματικές συνάξεις και τα επετειακά “προσκλητήρια” είναι, αν μη τι άλλο, δείγμα πολιτικού αναχρονισμού.
Τις τελευταίες ημέρες, τοπικοί “κομματάρχες” του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να εγκαλούν την Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας, Άννα-Μαρία Παπαδημητρίου.
Ο λόγος;
Oτι δεν ταξίδεψε μέχρι το Ηράκλειο της Κρήτης για την εκδήλωση της 3ης Σεπτέμβρη, προτιμώντας να βρίσκεται στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης δίπλα στον Περιφερειάρχη Δημήτρη Κουρέτα.
Παράλληλα, της “πρεσάρουν” κριτική γιατί φωτογραφίζεται και συνεργάζεται με κυβερνητικούς παράγοντες και βουλευτές.
Η στάση αυτών των “περιφρουρητών” της κομματικής νομιμοφροσύνης αποκαλύπτει μια πλήρη αποσύνδεση από την πραγματικότητα του δευτέρου βαθμού αυτοδιοίκησης…
Η Μαγνησία, ειδικά μετά τις καταστροφές και τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει, δεν έχει την πολυτέλεια της κομματικής περιχαράκωσης.
Ο ρόλος του Αντιπεριφερειάρχη είναι να ξεκλειδώνει κονδύλια, να προωθεί μελέτες και να εξασφαλίζει χρηματοδοτήσεις.
Αυτό γίνεται αποκλειστικά μέσα από τη θεσμική συνεργασία με την εκτελεστική εξουσία — όποια κι αν είναι αυτή.
Το να εγκαλείται ένα στέλεχος επειδή βρέθηκε στη ΔΕΘ —έναν κατεξοχήν αναπτυξιακό και θεσμικό θεσμό— αντί σε μια κομματική φιέστα, δείχνει μάλλον άγνοια για το που χτυπά η καρδιά των αναπτυξιακών διεκδικήσεων της περιοχής.
Η Aννα-Μαρία Παπαδημητρίου έχει αποδείξει στην πράξη ότι κρίνεται από την αποτελεσματικότητα, τη σοβαρότητα και την παρουσία της στα προβλήματα του τόπου, αποτελώντας ένα από τα πιο συγκροτημένα και σοβαρά στελέχη της Aυτοδιοίκησης στη Μαγνησία.
Oσοι επιμένουν να ζητούν πιστοποιητικά κομματικής νομιμοφροσύνης από ανθρώπους που δίνουν καθημερινά τη μάχη για την παραγωγή έργου, απλώς αποδεικνύουν πόσο μακριά βρίσκονται από τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.
Η Aυτοδιοίκηση θέλει διεκδίκηση και πόρους, όχι κομματικά καφενεία.
Γιώργος Κουμιώτης
