ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΡΕΤΑ
Δεν μίλησε ως Περιφερειάρχης.
Μίλησε ως Καθηγητής.
Ως άνθρωπος που του εμπιστεύτηκαν παιδιά.
«Κύριε Κουρέτα, αφήνω το παιδί μου στα χέρια σας».
Αυτό το βλέμμα, λέει, το έχει δει εκατοντάδες φορές.
Προχθές όμως, στο Περιφερειακό Συμβούλιο, είχε μπροστά του γονείς που δεν θα ξαναδούν τα παιδιά τους.
Και έπρεπε να τους δείξει ΤΙ.
Oτι εκείνη τη νύχτα κάποιος αποφάσισε να πάρει βαγόνια που μέσα είχαν δάχτυλα κομμένα, γόνατα, σκουλαρίκια, διαφράγματα – κομμάτια ανθρώπων – και να τα μεταφέρει 10 χιλιόμετρα μακριά σαν μπάζα.
Για πρώτη φορά η φρίκη των Τεμπών ειπώθηκε χωρίς ξύλινη γλώσσα. Ωμά. Οπως έγινε.
Και ο Κουρέτας ορκίστηκε!
«Μέχρι να πεθάνω θα είμαι ορκισμένος εναντίον αυτού που το έκανε».
Δεν είναι αντιπολίτευση αυτό.
Είναι το αυτονόητο που έγινε είδηση, επειδή κανείς άλλος θεσμικός δεν το είπε έτσι.
Το ερώτημά του μένει αναπάντητο και καίει!
Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Voliotaki
