Ξέρεις γιατί ο τουρίστας πάει σούπερ μάρκετ αντί για ταβέρνα; Δεν είναι επειδή δεν έχει χρήματα.
Το ελληνικό τουριστικό μοντέλο μόλις έλαβε τον λογαριασμό του, και ο λογαριασμός γράφτηκε στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Σταματήστε να μιλάτε για “αλλαγή καταναλωτικής συνήθειας”. Αυτό που συμβαίνει δεν είναι συνήθεια.
Είναι εξέγερση. Ο τουρίστας δεν έχασε τα λεφτά του στον δρόμο για την Ελλάδα.
Του τα άρπαξαν με το που πάτησε το πόδι του στο αεροδρόμιο, και το έκαναν τρεις φορές, από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Ξεκινάει από το κρεβάτι.
Η στέγαση, ξενοδοχεία και Airbnb μαζί, αποφάσισε ότι κάθε δωμάτιο είναι luxury resort, ακόμα κι όταν δεν είναι.
Απορροφά το 70 με 80% του ταξιδιωτικού προϋπολογισμού πριν ο επισκέπτης προλάβει να παραγγείλει καν καφέ.
Το +6,1% στον τζίρο των καταλυμάτων γιορτάστηκε σαν επιτυχία. Δεν είναι επιτυχία. Είναι απομύζηση.
Στραγγίξατε το τοπικό οικοσύστημα για να φουσκώσετε τα τριμηνιαία σας νούμερα, και τώρα ανακαλύπτετε ότι δεν έχει μείνει ρευστότητα για κανέναν άλλον.
Γιατί αυτό που απομένει στην τσέπη του τουρίστα φτάνει στην εστίαση, και εκεί συναντά τον δεύτερο ένοχο.
Η εστίαση θρηνεί για το -2,5% στον τζίρο της και δείχνει το κόστος, τον πληθωρισμό, τα πάντα εκτός από τον καθρέφτη. Η αλήθεια είναι πιο άβολη.
Χρησιμοποιήσατε τον πληθωρισμό σαν άλλοθι για αισχροκέρδεια, πουλήσατε μέτρια, βιομηχανοποιημένη εμπειρία σε τιμή Μονακό, και υποθέσατε ότι ο πελάτης δεν θα το καταλάβει. Τον υποτιμήσατε.
Ο καταναλωτής δεν είναι αιχμάλωτο ΑΤΜ, είναι ορθολογικός, και όταν η σχέση ποιότητας τιμής καταρρέει, δεν διαμαρτύρεται, φεύγει. Πάει στο ράφι. Αυτή η πτώση δεν είναι κακή τύχη. Είναι τιμωρία.
Και πίσω από τους δύο, στέκεται ο τρίτος ένοχος, αυτός που έπρεπε να βάλει τα όρια και δεν το έκανε.
Το κράτος συνεχίζει να πανηγυρίζει “αφίξεις ρεκόρ” σαν να μετράει επιτυχία σε κεφάλια αντί σε πορτοφόλια.
Η Σαντορίνη είναι η απόδειξη. Βουλιάζει από κόσμο, εξαντλεί τις υποδομές της, και ταυτόχρονα ζει τη χειρότερη οικονομική της χρονιά σε πέντε χρόνια.
Εισάγουμε εκατομμύρια επισκέπτες χωρίς οικονομικό αποτύπωμα, μόνο για να δημιουργούν μποτιλιάρισμα τρώγοντας έτοιμο σάντουιτς. Όγκος χωρίς αξία, και κανείς δεν σχεδιάζει να το σταματήσει.
Το +5,3% στον όγκο πωλήσεων των σούπερ μάρκετ δεν είναι τάση κατανάλωσης.
Είναι μποϊκοτάζ, το πιο ήσυχο και το πιο αποτελεσματικό που έχει δει ο κλάδος.
Ο επισκέπτης κοίταξε το ελληνικό μοντέλο τιμολόγησης, κατάλαβε ότι τον αντιμετωπίζουν σαν κορόιδο, και επέλεξε ψωμί και τυρί αντί να χρηματοδοτήσει την ψευδαίσθηση κάθε τοπικού επιχειρηματία που αρνείται να δει τι κάνει.
Δεν πουλάς υποδομές και υπηρεσίες φθηνού θέρετρου σε τιμή κοσμοπολίτικης ελίτ και περιμένεις να μη σε τιμωρήσουν.
Τα καταλύματα έγιναν άπληστα. Η εστίαση έγινε τεμπέλικη. Το κράτος έμεινε να χειροκροτεί αντί να σχεδιάζει.
Το σύστημα δεν κατέρρευσε απ’ έξω. Κατέρρευσε εκ των έσω, βήμα βήμα, απόφαση απόφαση, και ο πελάτης απλώς ήταν ο πρώτος που το πρόσεξε.
Αν το ξενοδοχείο σου ζει ακόμα από τη λογική της γεμάτης πληρότητας με κάθε τίμημα, αυτό το κείμενο δεν είναι για σένα.
Αν όμως καταλαβαίνεις ότι η σελεκτίβ τιμολόγηση και η πειθαρχία είναι το μόνο πράγμα που σε χωρίζει από τον επόμενο πελάτη που θα φύγει προς το ράφι, μίλα μας.
Δημήτρης Τριανταφυλλίδης
