Αν πιστέψει κανείς τις καθημερινές παρεμβάσεις και τα παράπονα του πρώην Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Κώστα Αγοραστού, τότε ο ήλιος στην περιοχή δεν ανατέλλει επειδή το επιβάλλει η περιστροφή της Γης, αλλά επειδή είχε προνοήσει ο ίδιος με κάποιο ΕΣΠΑ.
Η εμμονή του με την “πατρότητα των έργων” έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζει τα όρια του γραφικού.
Ο πρώην Περιφερειάρχης διεκδικεί τα πάντα, παντού και πάντα — φτάνοντας στο σημείο να σχολιάζει μέχρι και τις εκκλησιαστικές συνήθειες του διαδόχου του, Δημήτρη Κουρέτα.
Οταν όμως η πολιτική ουσία αντικαθίσταται από το κούνημα του δαχτύλου, τα πραγματικά πεπραγμένα επιστρέφουν για να ζητήσουν λογαριασμό.
Η “διευθέτηση” που έμεινε “καθαρισμός”
Η διαφορά ανάμεσα σε έναν πετυχημένο Αυτοδιοικητικό και έναν “Περιφερειάρχη Σκοπιμοτήτων” κρίνεται στο αποτέλεσμα.
Στον Βόλο, η τραγική παρανόηση της εννοιολογικής (και τεχνικής) διαφοράς μεταξύ της απλής απομάκρυνσης μπάζων («καθαρισμός») και της ουσιαστικής αντιπλημμυρικής θωράκισης («διευθέτηση») φάνηκε στον Κραυσίδωνα.
Τα αποτελέσματα τα βίωσαν οι πολίτες στις περιουσίες και στα αυτοκίνητά τους, τα οποία πνίγηκαν στις λάσπες, αφήνοντας πίσω αποκαΐδια και μηδενικές αποζημιώσεις.
Προίκα 18 εκατομμυρίων στη Fraport
Ακόμη πιο εντυπωσιακό στο “παλμαρέ” της διαχείρισης είναι το επενδυτικό αισθητήριο…
H δαπάνη 18 εκατομμυρίων ευρώ για την αναβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου στο αεροδρόμιο “Παπαδιαμάντης” της Σκιάθου, την ώρα που ήταν ήδη γνωστό πως το αεροδρόμιο περιλαμβανόταν στη λίστα παράδοσης στη Fraport.
Μια χρυσή “προίκα” με λεφτά των Θεσσαλών φορολογουμένων προς έναν ιδιωτικό κολοσσό, την οποία δύσκολα μπορεί να βαφτίσει κανείς “έργο προς όφελος της τοπικής κοινωνίας”.
Οταν το πολιτικό αφήγημα καταρρέει κάτω από το βάρος των γεγονότων, το να ψάχνεις ποιος πάει στην εκκλησία και ποιος έκοψε την κορδέλα δεν συνιστά αντιπολίτευση συνιστά απλή αδυναμία αυτοκριτικής.
Γιώργος Κουμιώτης
