Η κατάσταση με τους χειρισμούς του ferry στο Λιμάνι της Σκιάθου και στο Λουτράκι Γλώσσας Σκoπέλου έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της απλής αμέλειας.
Οταν ένα επιβατικό πλοίο μετατρέπεται σε απειλή για τις υποδομές και τις περιουσίες των νησιωτών, η σιωπή των αρμοδίων καθίσταται συνενοχή.
Ποιό είναι το Χρονικό της Επικινδυνότητας;
Σκιάθος (Χθες)…
Σύνθλιψη αγκυροβολημένου θαλάσσιου ταξί κατά τη διάρκεια ελιγμών πρόσδεσης.
Σκιάθος (Πρόσφατα)…
Σοβαρές υλικές ζημιές σε τοπικό παραδοσιακό καΐκι υπό παρόμοιες συνθήκες.
Λουτράκι Γλώσσας Σκόπελου…
Πρόσκρουση του ανοιχτού καταπέλτη στην προκυμαία και ολική καταστροφή κολόνας Δημοτικού Φωτισμού.
Η επαναλαμβανόμενη αυτή αλυσίδα “ατυχών” περιστατικών αναδεικνύει μια σοβαρή έλλειψη ναυτικής αισθητικής, υπευθυνότητας και ασφάλειας.
Η τακτική του “πάμε κι όπου βγει” στους ελιγμούς λιμένος δεν εκθέτει μόνο την αξιοπιστία της εταιρείας, αλλά θέτει σε άμεσο κίνδυνο τις ζωές επιβατών, βιοπαλαιστών της θάλασσας και παρευρισκόμενων στην προκυμαία.
Ποιά είναι τα αμείλικτα ερωτήματα;
Τι περιμένουν οι Λιμενικές Αρχές και το Υπουργείο Ναυτιλίας για να διενεργήσουν αυστηρό έλεγχο ικανότητας και πρωτοκόλλων ασφαλείας;
Πόσες καταστροφές περιουσιών πρέπει να καταγραφούν ακόμα ώστε η πλοιοκτήτρια εταιρεία να αναλάβει τις ευθύνες της;
Πρέπει πρώτα να θρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές για να ξυπνήσει ο κρατικός μηχανισμός;
Η ανοχή εξαντλήθηκε.
Η ναυσιπλοΐα στις Σποράδες απαιτεί επαγγελματισμό και σεβασμό, όχι επικίνδυνους πειραματισμούς στην πλάτη των νησιωτών.
Γιώργος Κουμιώτης
