Δευτέρα 6 Ιουλίου, 07:30 το πρωί.
Καταπλέει στο Λιμένα Βόλου το κρουαζιερόπλοιο «REGATTA». 480 επιβάτες, 393 άτομα πλήρωμα.
Από Πειραιά μεριά, φεύγει 15:30 για Κωνσταντινούπολη.
Και τι σημαίνει αυτό για τον Βόλο;
Σημαίνει ότι ξεκινάει το καθιερωμένο δρώμενο.
Ξέρεις ποιο.
Το “ποιος θα προλάβει πρώτος την πασαρέλα”.
Διάφοροι θα κατέβουν στο Λιμάνι…
Oλοι με χαμόγελο φωτογένειας.
Ολοι με αναμνηστικές πλακέτες στο χέρι.
Ολοι έτοιμοι να “υποδεχτούν” τον καπετάνιο και το πλήρωμα.
Βέβαια ο καπετάνιος έχει άλλη δουλειά.
Να δένει το καράβι, να ελέγχει τα χαρτιά, να συντονίζει 873 ανθρώπους.
Το πλήρωμα το ίδιο.
Αλλά δεν πειράζει. Η δουλειά μπορεί να περιμένει 20 λεπτά. Η φωτογραφία όχι.
Γιατί αν δεν βγεις στο σαλόνι του κρουαζιερόπλοιου, πώς θα φανεί ότι ο Βόλος είναι “διεθνής προορισμός”;
Αν δεν κάνεις την τυπική ομιλία 3 λεπτών, πώς θα το μάθουν οι επιβάτες που σε 8 ώρες φεύγουν για Κωνσταντινούπολη;
Το «REGATTA» θα δει την Αργώ, τον πεζόδρομο…
Οι επιβάτες ίσως προλάβουν ένα καφέ.
Εμείς όμως θα προλάβουμε σίγουρα άλλη μια τελετή υποδοχής.
Με χειροκροτήματα, με δώρα, με δηλώσεις.
Τα ίδια πλοία, τα ίδια πρόσωπα, η ίδια πασαρέλα.
Μόνο ο τουρίστας αλλάζει.
Καλώς να ορίσει το «REGATTA».
Και καλή δύναμη σε όσους πραγματικά δουλεύουν εκείνη την ώρα στο λιμάνι.
Voliotaki Speaking
