Αλλο πράγμα να το διαβάζεις στα πρακτικά. Αλλο να το ακούς από το στόμα του.
Ο Δημήτρης Καιρίδης σήμερα στο Radio Marconi και στον Γιώργο Κουμιώτη δεν έκανε απλά μια συνέντευξη.
Εκανε απολογισμό μιας στιγμής.
Της στιγμής που μέσα στην έδρα των Τούρκων, στο ΝΑΤΟ, στην Κωνσταντινούπολη, αποφάσισε να πει αυτό που κανείς δεν λέει.
Να αποδομήσει ευθέως, ακαδημαϊκά και εθνικά το casus belli.
Το περιέγραψε ο ίδιος…
Στην αρχή χαμόγελα και χειροκρότημα. Μετά πάγος.
Γιατί όταν βάζεις το δάχτυλο στην πληγή, πονάει.
Ο Καιρίδης μίλησε για συμμάχους, για συμφέροντα, για το που τελειώνει η ρητορική της Αγκυρας και που αρχίζει ο πραγματικός κίνδυνος.
Δεν ωραιοποίησε τίποτα.
Είπε ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό και ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ότι δεν το βλέπει.
Και όταν ο Κουμιώτης τον ρώτησε για τις ευθύνες του παρελθόντος, για τις υπογραφές και τις ολιγωρίες δεκαετιών σε Αιγαίο και εναέριο χώρο, η απάντηση ήταν κοφτή!
Σφάλματα. Που σήμερα πρέπει να καλυφθούν πάση θυσία.
Εντυπωσιακός; Ναι.
Συγκινητικός; Και αυτό.
Γιατί λίγοι πολιτικοί τολμούν να παραδεχτούν τα λάθη του παρελθόντος και ακόμα λιγότεροι να πάνε να τα διορθώσουν μπροστά στα μάτια αυτών που τα προκάλεσαν.
Ο Καιρίδης προχθές δεν μίλησε ως βουλευτής.
Μίλησε ως Ελληνας καθηγητής που σήκωσε το γάντι.
Και η αλήθεια είναι πως η Μαγνησία σήμερα το άκουσε πρώτη.
Αν αυτό ήταν παρέμβαση, τότε να έχουμε κι άλλες τέτοιες.
