Η καλλιτεχνική επιτυχία, η αναγνώριση, τα φώτα της δημοσιότητας και η ομορφιά δεν προεξοφλούν την ευτυχία. Η ζωή του Λευτέρη Βουρνά αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές υπενθυμίσεις ότι πίσω από το λαμπερό πρόσωπο ενός αγαπημένου ηθοποιού μπορεί να κρύβεται ένας βαθύς προσωπικός αγώνας.
Ήταν 1η Ιουλίου του 1987 όταν ο ηθοποιός έβαλε τέλος στη ζωή του σε ηλικία μόλις 45 ετών, με έναν τρόπο πραγματικά φρικτό. Σε μια κατάσταση απόλυτης απελπισίας, κατανάλωσε μεγάλη ποσότητα χαπιών και έκοψε τις φλέβες του. Όταν αντιλήφθηκε ότι οι δικοί του άνθρωποι θα προσπαθούσαν να τον προλάβουν και να τον εμποδίσουν, βγήκε στο μπαλκόνι του τρίτου ορόφου της πολυκατοικίας όπου διέμενε και βούτηξε στο κενό.
Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε τον καλλιτεχνικό κόσμο. Αν και τα ακριβή αίτια που τον οδήγησαν στην τελική απόφαση δεν έγιναν ποτέ επίσημα γνωστά, ήταν φανερό ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία είχαν επιβαρυνθεί δραματικά από τις δύσκολες προσωπικές του εμπειρίες.
Λευτέρης Βουρνάς
Γεννημένος στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 1942, μεγάλωσε μέσα σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Σε ηλικία μόλις 2 ετών έχασε τη μητέρα του, ενώ ο πατέρας του αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση. Ταυτόχρονα, αποχωρίστηκε από την αδελφή του και την ανατροφή του ανέλαβε η αδελφή της γιαγιάς του, η οποία και τον υιοθέτησε. Έτσι, από πολύ μικρός μεγάλωσε χωρίς το πατρικό πρότυπο, και τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από απώλειες και αποχωρισμούς, εμπειρίες που διαμορφώνουν έναν χαρακτήρα με πολλές και βαθιές ευαισθησίες.
Αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου και πολύ νωρίς άρχισε να ξεχωρίζει. Σε ηλικία μόλις 17 ετών έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Μπουμπουλίνα», δίπλα στην Ειρήνη Παπά, τον Ανδρέα Μπάρκουλη και τον Νίκο Κούρκουλο. Παρά τον μικρό του ρόλο, το ταλέντο και η εντυπωσιακή του παρουσία δεν πέρασαν απαρατήρητες.
Η θεατρική του πορεία ξεκίνησε το 1962 με τα «Κόκκινα Φανάρια», ενώ ακολούθησαν σημαντικές συνεργασίες και παραστάσεις, όπως η «Οδός Ονείρων», «Το Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας» και το «Φράνκυ». Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε περίπου 30 ταινίες, συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ και καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο γοητευτικούς και ταλαντούχους δευτεραγωνιστές της δεκαετίας του ’60. Η φυσική του γοητεία και η υποκριτική του δεινότητα τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό, ενώ διατηρούσε στενή φιλία με σπουδαίες προσωπικότητες, όπως ο Δημήτρης Χορν και η Έλλη Λαμπέτη. Τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1986 στο έργο «Ησαΐα Χόρευε».
Λευτέρης Βουρνάς
Παρά την επιτυχημένη πορεία του, ο Λευτέρης Βουρνάς υπήρξε ένας άνθρωπος εξαιρετικά εσωστρεφής, κυκλοθυμικός και με πολλές ευαισθησίες. Τα βιώματά του τον οδήγησαν γρήγορα στην κατάθλιψη. Το 1971 παντρεύτηκε την Αθηνά Βουρνά, όμως ούτε ο γάμος του στάθηκε αρκετός για να ανατρέψει τη δύσκολη ψυχολογική του κατάσταση ή να αποτρέψει αυτό που θα ερχόταν.
Η υγεία του επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά την απώλεια της θείας που τον είχε μεγαλώσει, καθώς έπειτα από τον θάνατό της ο ηθοποιός αντιμετώπισε εξαιρετικά σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Μάλιστα, χρόνια αργότερα κατάφερε να εντοπίσει τον πατέρα του, μόνο για να διαπιστώσει ότι εκείνος είχε πλέον δημιουργήσει μια νέα οικογένεια.
Ο Λευτέρης Βουρνάς άφησε το δικό του, ανεξίτηλο αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η ιστορία του, όμως, υπενθυμίζει ότι η επιτυχία, η δημοσιότητα και η εξωτερική εικόνα δεν αποτελούν ασπίδα απέναντι στον ψυχικό πόνο. Πίσω από το χαμόγελο ενός ανθρώπου μπορεί να κρύβεται μια μάχη που οι περισσότεροι δεν βλέπουν ποτέ.
Λευτέρης Βουρνάς
