Εφτασε η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη Μαγνησία στο σημείο να έχει “Υπουργείο Εξωτερικών”.
Και λέγεται γραφείο βουλευτή.
Οι περισσότεροι Δήμαρχοι, αντί να έχουν δίπλα τους έμπειρες ομάδες που ξέρουν να διαβάζουν προγράμματα, να γράφουν προτάσεις και να κυνηγούν χρηματοδοτήσεις, έχουν ένα τηλέφωνο.
Το τηλέφωνο του βουλευτή.
Δεν ξέρουν τα βασικά.
Δεν ξέρουν τι τρέχει στην ΕΕ.
Βλέπουν τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα να περνούν από μπροστά τους σαν το τρένο και απλά τα κοιτάνε.
Ούτε ομάδες έχουν συστήσει, ούτε στελέχη έχουν εκπαιδεύσει.
Και όταν το νερό φτάσει στο αυλάκι;
Πανικός.
Τηλέφωνο στον βουλευτή.
“Κλείσε μας ένα ραντεβού με τον Υφυπουργό”.
“Βάλε ένα μέσον για την παραμικρή υπογραφή”.
Μετατρέψαμε τους βουλευτές σε μεσάζοντες.
Σε γραμματείς.
Σε ανθρώπους που τρέχουν για να μπαλώσουν την ανικανότητα.
Και μετά απορούμε γιατί η Μαγνησία χάνει χρηματοδοτήσεις.
Γιατί οι άλλοι προχωρούν και εμείς μένουμε πίσω.
Εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα…
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια Δημόσια Σχολή Επιμόρφωσης Στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;
Θέλεις να γίνεις Δήμαρχος; Δικαίωμά σου.
Αλλά μαζί με την ψήφο του κόσμου, θα έπρεπε να έχεις και ένα δίπλωμα.
Οτι ξέρεις να διαβάζεις έναν προϋπολογισμό.
Οτι ξέρεις τι είναι ΟΧΕ, ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης.
Οτι ξέρεις να διεκδικείς, όχι να παρακαλάς.
Γιατί αλλιώς τι κάνουμε;
Εκλέγουμε ανθρώπους για να παίρνουν τηλέφωνα;
Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι μεσιτεία.
Είναι Διοίκηση.
Και αν δεν το καταλάβουμε, οι Βουλευτές θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά των Δημάρχων.
Και οι Δήμαρχοι θα συνεχίσουν να χάνουν το μέλλον του τόπου τους.
Γιώργος Κουμιώτης
