Η κόντρα ανάμεσα στον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας (και Δημοτικό Σύμβουλο), Χρήστο Βενέτη και τον Δήμαρχο Βόλου, Αχιλλέα Μπέο, δεν είναι καινούργια, αλλά αυτή τη φορά “χτύπησε” φλέβα.
Η δήλωση του κ. Βενέτη ότι “το να κρίνει με εμπάθεια την ικανότητα επιστημόνων ένας άνθρωπος που δεν τελείωσε καν το Δημοτικό δείχνει την παντελή έλλειψη σοβαρότητας”, ήταν μια ευθεία, μετωπική επίθεση στο προφίλ του Δημάρχου.
Ηταν όμως μια δήλωση που “πονάει” πολιτικά, ή απλώς επιβεβαιώνει το απόλυτο παράδοξο της τοπικής σκηνής;
Το “Παράδοξο” του Βόλου;
Σε οποιαδήποτε κλασική πολιτική ανάλυση, η ατάκα περί “Δημοτικού” θα θεωρούνταν βαρύ πλήγμα.
Στην περίπτωση του Αχιλλέα Μπέου, όμως, η πραγματικότητα ακολουθεί τους δικούς της, αντισυμβατικούς κανόνες…
Το “αντισυστημικό” αφήγημα…
Η επίθεση για τις γραμματικές γνώσεις συχνά λειτουργεί ως “μπούμερανγκ”.
Ο Μπέος έχει χτίσει την πολιτική του κυριαρχία ακριβώς πάνω στην εικόνα του “παιδιού του λαού” που τα βάζει με την ελίτ και τους “μορφωμένους” που, κατά την ρητορική του, “κατέστρεψαν τη χώρα”.
Ποιός μπορεί να το αμφισβητήσει…
Η λογική της κάλπης;
Οι Βολιώτες που τον ψηφίζουν δεν αναζητούν έναν ακαδημαϊκό με περγαμηνές, αλλά έναν μάνατζερ της καθημερινότητας (όπως τον αντιλαμβάνονται οι υποστηρικτές του) που “μιλάει τη γλώσσα τους” και “κάνει έργο”.
Η ουσία της σύγκρουσης;
Η δήλωση Βενέτη είναι πράγματι “δυνατή” γιατί αναδεικνύει μια βαθιά θεσμική απογοήτευση;
Εκπροσωπώντας τον επιστημονικό κόσμο, ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου βάζει στο τραπέζι το ζήτημα της τεχνοκρατικής επάρκειας σε μια πόλη που έχει δοκιμαστεί σκληρά από κρίσεις (πλημμύρες, περιβαλλοντικά ζητήματα).
Ωστόσο, το πολιτικό συμπέρασμα παραμένει το ίδιο…
Οσο η αντιπολίτευση επικεντρώνεται στο “πνευματικό επίπεδο” ή το στυλ του Δημάρχου, τόσο εκείνος θα οχυρώνεται πίσω από το λαϊκό του έρεισμα.
Στον Βόλο, η μάχη ανάμεσα στο “πτυχίο” και το “πεζοδρόμιο” κρατάει χρόνια, και μέχρι στιγμής, η κάλπη δείχνει να προτιμά το δεύτερο.
Για πολλές 4ετίες ακόμη!!
Γιώργος Κουμιώτης
