Αν ρωτήσεις αυτή την περίοδο τους έμπειρους δημοσκόπους και τους «εγκεφάλους» των μεγάλων κομματικών επιτελείων για το ποιος είναι ο μεγαλύτερός τους πονοκέφαλος, μην περιμένεις να σου πουν για τα ποσοστά της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή τις εσωκομματικές γκρίνιες.
Το όνομα που προφέρει το Μαξίμου και η Χαριλάου Τρικούπη με έκδηλη ανησυχία —κυρίως πίσω από κλειστές πόρτες— είναι ένα:
Μαρία Καρυστιανού.
Η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών έχει εξελιχθεί στον απόλυτο αστάθμητο παράγοντα του πολιτικού σκηνικού.
Και αυτό γιατί δεν πρόκειται για άλλη μια συμβατική πολιτική φιγούρα, αλλά για το πρόσωπο που κατάφερε να δώσει φωνή, σχήμα και ηθικό εκτόπισμα σε τρία από τα πιο επικίνδυνα —για την εκάστοτε εξουσία— συναισθήματα της κοινωνίας…
Tον θυμό, τη βαθιά δυσαρέσκεια και έναν οριζόντιο αντισυστημισμό.
Οι κρυφές κυλιόμενες μετρήσεις δείχνουν ότι η δυναμική της διαπερνά τις παραδοσιακές κομματικές γραμμές.
Δεν «κλέβει» ψήφους μόνο από τα αριστερά ή τα δεξιά· μιλάει απευθείας σε μια τεράστια δεξαμενή πολιτών που νιώθουν θεσμικά απροστάτευτοι.
Είναι η «βουβή ζώνη» των ψηφοφόρων που αποστρέφονται τα ξύλινα λόγια και αναζητούν την αυθεντικότητα.
Η Καρυστιανού, χωρίς να έχει κομματικό στρατό ή επικοινωνιολόγους, έχει καταφέρει να γίνει υπολογίσιμη δύναμη επειδή το ακροατήριό της είναι το πιο απρόβλεπτο…
Eκείνοι που είναι έτοιμοι να «μαυρίσουν» το σύστημα, όχι από ιδεολογία, αλλά από καθαρή αγανάκτηση.
Το ερώτημα που καίει τα επιτελεία δεν είναι απλά αν η ίδια θα επιλέξει κάποια στιγμή την επίσημη πολιτική σκηνή, αλλά το πώς η δική της καθαρή φωνή θα επηρεάσει τη συμπεριφορά των αναποφάσιστων πάνω από την κάλπη.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η παρουσία της έχει ήδη αλλάξει τα δεδομένα, υποχρεώνοντας τους πάντες να παίζουν σε ένα γήπεδο που δεν μπορούν να ελέγξουν.
Voliotaki
