Είναι πράγματι από τις στιγμές που η πολιτική «βγάζει την πανοπλία» και υποκλίνεται στην πραγματικότητα.
Η κίνηση του Θανάση Λιούπη δεν είναι απλώς μια δήλωση, είναι ένα μάθημα πολιτικού πολιτισμού που σπανίζει στις μέρες μας.
Σε μια εποχή που η πολιτική αντιπαράθεση θυμίζει συχνά «διάλογο κωφών», ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και γιατρός, Θανάσης Λιούπης, αποφάσισε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά των ερτζιανών.
Η παραδοχή του στον Γιώργο Κουμιώτη, ότι επί διοίκησης Δραμητινού και υπουργίας Παύλου Πολάκη το «Αχιλλοπούλειο» ενισχύθηκε σημαντικά σε εξοπλισμό, δεν ήταν απλώς μια είδηση· ήταν μια πολιτική υπέρβαση.
Ο Θανάσης Λιούπης δεν είναι ένας τυχαίος σχολιαστής.
Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει το Νοσοκομείο Βόλου «από μέσα», τόσο ως επιστήμονας όσο και ως πολιτικός.
Το «Απαγορευμένο» Oνομα…
Το να αναγνωρίζει ένα στέλεχος της κεντροδεξιάς το έργο του Παύλου Πολάκη —ίσως του πιο «κόκκινου πανιού» για τη γαλάζια παράταξη— απαιτεί περίσσιο πολιτικό θάρρος.
Ο Λιούπης επέλεξε να τιμήσει την ιατρική του ιδιότητα και την αλήθεια, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την κομματική πειθαρχία που επιτάσσει τον μηδενισμό του αντιπάλου.
«Σπάνιο φαινόμενο;» Σίγουρα.
Στην Eλληνική πολιτική σκηνή, τα εγκώμια προς τον αντίπαλο θεωρούνται συχνά «φάλτσο».
Στην πραγματικότητα, όμως, είναι η μόνη οδός για να αποκτήσει ξανά η πολιτική την αξιοπιστία που της λείπει.
Το μήνυμα ελήφθη
Oταν ένας «γαλάζιος» γιατρός παραδέχεται το έργο μιας «κόκκινης» διοίκησης, το κέρδος δεν είναι του Πολάκη ή του Δραμητινού.
Το κέρδος είναι του πολίτη, που βλέπει ότι υπάρχουν ακόμα φωνές ικανές να δουν πέρα από το χρώμα της κομματικής ταυτότητας, εστιάζοντας στο μοναδικό που έχει σημασία…
Tην θωράκιση της Δημόσιας Υγείας.
Τελικά, ο Θανάσης Λιούπης απέδειξε πως το «ιατρικό απόρρητο» δεν ισχύει για την αλήθεια.
Και αυτό είναι το πιο ελπιδοφόρο νέο της ημέρας.
Voliotaki
