Το πολιτικό σκηνικό στη Μαγνησία ανέκαθεν είχε μια δική του, μοναδική γοητεία, αλλά εδώ μιλάμε για μια περίπτωση που ξεπερνάει κάθε φαντασία και αγγίζει τα όρια του… μεταφυσικού.
Εχουμε και λέμε λοιπόν…
Ξεκίνησε ως βουλευτής, «λούστηκε» τις κλασικές (ή μη) καταγγελίες των πολιτικών του αντιπάλων, έχασε την έδρα του την επόμενη τετραετία (συμβαίνουν αυτά στις καλύτερες οικογένειες) και τώρα επανέρχεται δριμύτερος για τον πρώτο έρωτα και παντοτινό…
Το Κοινοβούλιο…
Μέχρι εδώ, το σενάριο είναι κλασικό πολιτικό θρίλερ.
Εκεί όμως που το πράγμα ξεφεύγει και γίνεται… MasterChef της πολιτικής επιβίωσης, είναι στο «Plan B» και το «Plan C».
Αν δεν κάτσει η Βουλή, ορμάμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Γιατί, ως γνωστόν, αν δεν μπορείς να σώσεις το Εθνος, σώζεις την περιφέρεια.
Κι αν δεν κάτσει ούτε η Τοπική Αυτοδιοίκηση –που μεταξύ μας, οι πιθανότητες εκεί είναι πιο χαμηλές κι από το ποσοστό υγρασίας στην έρημο– τι μένει;
Εδώ έρχεται το εύλογο, το τίμιο, το απόλυτα δικαιολογημένο ερώτημα που θέτετε…
Μήπως μετά την κάλπη, σειρά έχει η… κουρά;
Αν το σκεφτείτε λογικά, η μετάβαση από το real estate της Βουλής στο real estate της Μητρόπολης δεν είναι και τόσο μεγάλη.
Από το «κυρίες και κύριοι συνάδελφοι» στο «ευλογείτε», μια απόφαση δρόμος είναι.
Αλλωστε, η Μαγνησία χρειάζεται ανθρώπους με… πείσμα.
Αν δεν μπορεί να δει το όνομά του σε ψηφοδέλτιο, γιατί να μην το δει σε ένα ωραιότατο, χρυσοκέντητο ωμοφόριο;
Στην τελική, αν αποτύχουν όλα τα γήινα συστήματα εξουσίας, η μόνη λύση είναι η απευθείας σύνδεση με τα θεία.
Εκεί τουλάχιστον, οι αντίπαλοι δεν μπορούν να κάνουν ενστάσεις στο Πρωτοδικείο!
Περιμένουμε με αγωνία τις επόμενες κινήσεις του, κρατώντας ανά χείρας το ψηφοδέλτιο… και λίγο λιβάνι, για καλό και για κακό.
Γιώργος Κουμιώτης
