Η πολιτική επιβίωση ανάμεσα στην πίστη και τη θολή επόμενη μέρα
Με βάση τα όσα ανέφερε η κ. Κολυνδρίνη…
Την πλήρη ταύτιση με το παρελθόν του Κώστα Αγοραστού, την αποφυγή απάντησης για την ανακύκλωση προσώπων και τη στρατηγική αναμονής για το μέλλον.
Η Δωροθέα Κολυνδρίνη στη συνέντευξή της επέλεξε τον δρόμο της πολιτικής συνέπειας, που όμως αγγίζει τα όρια της δογματικής άμυνας.
Η απόφασή της να υπεραμυνθεί πλήρως των επιλογών της διοίκησης Αγοραστού δείχνει μια γυναίκα που δεν είναι διατεθειμένη να «αδειάσει» το κοινό τους παρελθόν για χάρη της προσωπικής της διάσωσης.
Ωστόσο, αυτή η στάση γεννά ερωτήματα…
Πότε ένας κύκλος θεωρείται ότι έκλεισε οριστικά;
Η σιωπή της στο γιατί ένας επικεφαλής που ηττήθηκε ηχηρά επιδιώκει την επάνοδο, αφήνει ένα κενό που η τοπική κοινωνία ίσως εκλάβει ως αδυναμία ανανέωσης.
Όσον αφορά το δικό της μέλλον, η περιγραφή του πολιτικού σκηνικού ως «κινούμενη άμμος» είναι μεν μια ρεαλιστική ανάγνωση της συγκυρίας, αλλά ταυτόχρονα και μια βολική «ασφαλής ζώνη».
Η δήλωση πως «την ενδιαφέρουν όλα», χωρίς να κατονομάζει τίποτα, δείχνει μια έμπειρη παίκτρια που κρατά τα χαρτιά της κλειστά, περιμένοντας να δει πού θα κάτσει η σκόνη των επόμενων ανακατατάξεων.
Η κ. Κολυνδρίνη παραμένει παρούσα, όχι όμως ακόμα ως πρόταση του «νέου», αλλά ως σταθερά ενός παρελθόντος που αρνείται να αποχωρήσει από το κάδρο, περιμένοντας τη στιγμή που η «κινούμενη άμμος» θα στερεοποιηθεί ξανά σε έδαφος κατάλληλο για διεκδίκηση εξουσίας.
Το πολιτικό της στίγμα αυτή τη στιγμή είναι μια αναμονή με στρατηγική.
Δεν δεσμεύεται, δεν απολογείται για το παρελθόν και δηλώνει «ετοιμοπόλεμη» για κάθε πιθανό ρόλο, αρκεί οι συνθήκες να το επιτρέψουν.
Voliotaki
