ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 12 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ…
ΤΡΙΤΗ 13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021 ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ COVID-19 με AstraZeneca
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΟΥ…
ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ.
10 ΛΕΠΤΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΚΑΙ 15 ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ…
ΤΑ 12 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΩΣΤΟΣΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ…
ΑΝΤΕΞΑ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ…
ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, ΤΑ ΛΕΥΚΑ ΣΤΑ ΥΨΗ ΚΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑ ΛΕΜΦΟΒΛΑΣΤΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ…
ΤΡΙΤΗ 13 ΙΟΥΛΙΟΥ 2021 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ…
ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΕΣ!!
ΜΕΧΡΙΣ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021…
ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΝΑ ΧΑΠΙ ΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ 10 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ…
Η ιστορία δεν είναι απλώς ένα χρονικό ασθένειας, αλλά ένας ύμνος στη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης και στην πειθαρχία του σώματος και του πνεύματος.
Ενα οδοιπορικό μιας «διαδρομής», από τη δοκιμασία στην προσωπική Ανάσταση.
Τον Απρίλιο του 2021, η ζωή, που ήταν μετρημένη σε χιλιόμετρα και κίνηση, δέχθηκε έναν ισχυρό κλυδωνισμό.
Εκεί που το σώμα έμαθε να κυριαρχεί στις αποστάσεις, άρχισε να ζητά την ανάπαυση.
Αυτή η δυσαρμονία —το να θέλεις να προχωρήσεις και το σώμα να ζητά «15 λεπτά ξαπλώματος»— ήταν η πρώτη μεγάλη μάχη.
Παρά τις εσωτερικές διεργασίες και την κούραση, δεν σταμάτησα.
Συνέχισα να περπατώ τα 12 χιλιόμετρα, δείχνοντας μια ψυχική αντοχή που θα γινόταν αργότερα το πολυτιμότερο όπλο μου.
Η 13η Ιουλίου 2021 σηματοδότησε την είσοδο σε έναν άλλο στίβο μάχης, αυτόν του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας.
Η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία με ποσοστό 72% είναι ένας εχθρός που απαιτεί ολοκληρωτικό πόλεμο.
Οι χημειοθεραπείες ήταν ο δικός μου «βομβαρδισμός», μια περίοδος σκληρή, σκοτεινή και εξαντλητική.
Οπως όμως αναφέρει και ο γιατρός μου, Καθηγητής-Ερευνητής και Διευθυντής της Αιματολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας Γιώργος Βασιλόπουλος, το «κεφάλαιο» που είχα χτίσει τόσα χρόνια με το περπάτημα και τη φυσική μου κατάσταση, βοήθησε κι αυτό και κράτησε τα θεμέλια του οργανισμού μου όρθια όταν όλα γύρω κλονίζονταν.
Από τον Δεκέμβριο του 2021, η μάχη άλλαξε μορφή.
Ο βομβαρδισμός σταμάτησε και πέρασε στη φάση της συντήρησης και της επαγρύπνησης.
Η μετάβαση από τις ενδοφλέβιες θεραπείες σε «ένα χάπι» είναι η απόδειξη της επιστημονικής προόδου, αλλά και της δικής μου ανταπόκρισης.
Το σώμα μου άρχισε να βρίσκει ξανά τον ρυθμό του, την ομοιόσταση που είχε χάσει εκείνη την άνοιξη.
Σήμερα, το γεγονός ότι περπατώ ξανά 10 χιλιόμετρα την ημέρα δεν είναι απλώς άσκηση· είναι μια δήλωση νίκης.
Είναι η επιστροφή στην ταυτότητά μου.
Κάθε βήμα μου σε αυτή τη διαδρομή είναι μια επιβεβαίωση ότι η ζωή κέρδισε το σκοτάδι.
Η δική μου ιστορία μας θυμίζει ότι η «Ανάσταση» δεν έρχεται χωρίς τον «Γολγοθά», αλλά και ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του αποθέματα δύναμης που συχνά αγνοεί.
«Η φυσική κατάσταση χτίζει το σώμα, αλλά η πίστη στο “θα τα καταφέρω” χτίζει το μέλλον.»
Σήμερα, ημέρα χαράς και φωτός, το δικό μου οδοιπορικό αποτελεί φάρο ελπίδας για κάθε άνθρωπο που παλεύει με μια δύσκολη διάγνωση.
Απέδειξε ότι…
Η προετοιμασία του σώματος είναι η καλύτερη επένδυση για τις δύσκολες ώρες.
Η εμπιστοσύνη στους επιστήμονες (όπως ο καθηγητής Βασιλόπουλος) είναι το κλειδί της ίασης.
Η υπομονή μετατρέπει τον πόνο σε δύναμη.
Και συνεχίζω να περπατώ.
Κάθε χιλιόμετρο είναι ένας ύμνος στη ζωή που διεκδικώ και κερδίζω.
Χρόνια Πολλά, με υγεία σιδερένια σε όλους και πάντα το κεφάλι ψηλά στον ήλιο!
Μιχάλη Μεϊκόπουλε σε Ευχαριστώ
κ. καθηγητά ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΕ συνεχίστε να σώζετε ανθρώπινες ζωές
Γιώργος Κουμιώτης
