Η ενεργοποίηση του Αλέκου Βούλγαρη σε κεντρικό επίπεδο (Επιτροπή Διεύρυνσης) λειτουργεί ως ένας ισχυρός «πολιτικός σεισμός» χαμηλών συχνοτήτων για το τοπικό ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία.
Δεν είναι μια απλή εσωκομματική μετακίνηση, αλλά μια κίνηση που αλλάζει τις ισορροπίες σε τρία επίπεδα
Η Επιστροφή της “Σοβαρής Σχολής”
Η παρουσία του Βούλγαρη αποτελεί ένα «αντίβαρο» στην εσωστρέφεια της τοπικής οργάνωσης.
Για χρόνια, το ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία ταλανιζόταν από συγκρούσεις μικρών ομάδων και προσωπικές στρατηγικές.
Ο Βούλγαρης, με το ειδικό βάρος του πρώην Δημάρχου και Βουλευτή, αναγκάζει τα τοπικά στελέχη να αναμετρηθούν με ένα μέγεθος που ξεπερνά τα όρια του νομού.
Mε σαφέστατο μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία δεν είναι πια «ορφανό» από ηγετικές φυσιογνωμίες με θεσμική μνήμη.
Επιτυγχάνεται η πίεση στους λιλιπούτειους “Δελφίνους” και ανεπαρκείς Πολιτευτές
Η δραστηριοποίησή του στην Επιτροπή Διεύρυνσης στέλνει ένα σαφές σήμα σε όσους φιλοδοξούν να ηγηθούν τοπικών ψηφοδελτίων (βουλευτικών ή αυτοδιοικητικών).
Ο Βούλγαρης πλέον έχει τον πρώτο λόγο στην αξιολόγηση του «ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει».
Αυτό ανακουφίζει τη βάση που ζητά «καθαρά πρόσωπα», αλλά ταυτόχρονα προκαλεί νευρικότητα σε στελέχη που είχαν συνηθίσει να κινούνται σε ένα πιο κλειστό, ελεγχόμενο περιβάλλον.
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η Γέφυρα με την Κοινωνία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ στον Βόλο ήταν η αποκοπή του από τα μεσαία στρώματα που μετακινήθηκαν προς άλλες κατευθύνσεις.
Ο Βούλγαρης, λόγω του μετριοπαθούς προφίλ του, είναι ο μόνος που μπορεί να κάνει “διείσδυση” σε ακροατήρια που σήμερα δηλώνουν απογοητευμένα.
Αν ο Αλέκος Βούλγαρης καταφέρει να φέρει πίσω στην οργάνωση ανθρώπους της παραγωγής και της επιστήμης που είχαν απομακρυνθεί, τότε η σημερινή τοπική ηγεσία θα αναγκαστεί να ακολουθήσει τη δική του ατζέντα.
Γι αυτό και όταν τον προκάλεσα αν θα υποστήριζε μια δική μου υποψηφιότητα απήντησε αμέσως με ένα μεγάλο και αυθόρμητο ΝΑΙ.
Στους πολιτικούς κύκλους του Βόλου συζητιέται πως η κίνηση αυτή του Νίκου Ανδρουλάκη να επιστρατεύσει τον Βούλγαρη μαζί με την Ροδούλα Ζήση, ήταν μια κίνηση ματ.
Ελέγχει τις τοπικές έριδες βάζοντας έναν «διαιτητή» κοινής αποδοχής.
Ο Αλέκος Βούλγαρης δεν επέστρεψε για να γίνει «κομματάρχης», αλλά για να δώσει στο ΠΑΣΟΚ τη χαμένη του σοβαρότητα.
Αυτό από μόνο του «ξεβολεύει» πολλούς που είχαν μάθει να πολιτεύονται με όρους 1990 ή με όρους social media.
Γιώργος Κουμιώτης
