Ενας βάζει το χέρι στο μέλι, είμαστε όλοι ένοχοι;
Η δημοσιογραφία είναι επάγγελμα. Εργαζόμαστε, πληρωνόμαστε.
Τα περί λειτουργήματος ανήκουν στη σφαίρα της γραφικότητας.
Και ακριβώς γι’ αυτό, όταν δημοσιογράφοι μπλέκουν σε υποθέσεις υπεξαίρεσης και ξεπλύματος δημόσιου χρήματος, η ζημιά δεν είναι μόνο προσωπική – είναι κλαδική.
Οταν μάλιστα στο «κάδρο» μπαίνει δημοσιογράφος της δημόσιας τηλεόρασης, με δεσμευμένη περιουσία από την Αρχή για το Ξέπλυμα, το πρόβλημα γίνεται εκρηκτικό.
Δεν γίνεται να πληρώνεσαι από την ΕΡΤ με χρήματα του Ελληνικού Λαού και –σύμφωνα με τα ευρήματα– να εξετάζεσαι ότι έχεις το χέρι στο μέλι.
Σε τέτοιες υποθέσεις, τα «χλωρά και τα ξερά» γίνονται ένα.
Η κοινωνία καχύποπτη, ολόκληρος ο κλάδος εκτεθειμένος.
Και η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα, είναι συνενοχή.
Ο Τύπος που απαιτεί διαφάνεια από τους πάντες, οφείλει πρώτα να τηρεί τη δική του.
Το τεκμήριο αθωότητας αφορά τη Δικαιοσύνη.
