Είδαν τη συνέντευξή της και έμειναν με την «πένα» στο χέρι.
Το σύστημα της διαπλοκής, οι επαγγελματίες της λάσπης και οι μηχανισμοί της προπαγάνδας παραμόνευαν για μια λάθος λέξη, μια παρανόηση, ένα ψήγμα αδυναμίας.
Ήθελαν να την «ντύσουν» με γραφικότητες, να μιλήσουν για μάγους και σκοταδισμούς, για να θάψουν την ουσία κάτω από τόνους τοξικότητας.
Δεν τους έδωσε το παραμικρό δικαίωμα.
Γνωρίζει καλά τι την περιμένει.
Οι αρχιερείς της διαφθοράς, οι προστάτες της σήψης και οι αυλικοί της εξουσίας, νιώθουν πλέον την απειλή.
Ο πόλεμος που θα δεχτεί θα είναι πρωτοφανής, μπροστά σε αυτό που έρχεται, οι πολιτικές κόντρες του παρελθόντος θα μοιάζουν με αθώες αψιμαχίες.
Θα της στήσουν ενέδρες ξεδιάντροπα, γιατί τρέμουν το καθαρό της βλέμμα.
Αυτή η γυναίκα δεν είναι απλώς ένα εν δυνάμει πολιτικό πρόσωπο.
Είναι η φωνή του απλού ανθρώπου που αρνείται να σκύψει το κεφάλι.
Είναι η επιτακτική ανάγκη ενός λαού που μπούχτισε από τα ψέματα των «ειδικών» και τη δυσωδία του πολιτικού παρασκηνίου.
Ίσως είναι η τελευταία ελπίδα αυτού του τόπου να αναπνεύσει ξανά.
Η γραμμή διαχωρισμού είναι πλέον οριστική:
Από τη μία η Ανθρώπινη Κοινωνία, η Κοινωνική Δικαιοσύνη, το Αληθινό.
Από την άλλη το Ψέμα, η απατεωνιά.
