Αν υπάρχει κάτι πιο αστείο από την πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα του 2025, είναι αυτοί που κάθονται και γράφουν “σοβαρές” αναλύσεις για αυτά που συμβαίνουν στη χώρα ή στο μυαλό τους.
Είναι σαν να αναλύεις τον καιρό στον Άρη ενώ το σαλόνι σου έχει πάρει φωτιά.
Το προτεκτοράτο βουλιάζει στη γελοιότητα, ενώ οι πολίτες του φαντασιώνονται πως ζουν σε μια Ευρώπη που έχει αξίες και ηθικό πλεονέκτημα, ενώ η Ευρώπη διαλύεται· η Ελλάδα επιμένει να το παίζει πιστή πελάτισσα σε κατάστημα που έχει ήδη κατεβάσει ρολά.
“Σοβαρές” αναλύσεις για το επιτελικό τριμπούρδελο του Κυριάκου Μητσοτάκη, που αρκεί μια δυνατή βροχή για να μη λειτουργεί τίποτα αλλά φοβάται μήπως οι αγρότες κόψουν τη χώρα στα δυο, ενώ η χώρα είναι κομμένη σε φέτες και περιμένει το επόμενο Μνημόνιο.
“Σοβαρές” αναλύσεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ -που είναι η κανονικότητα στην Ελλάδα- την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, τον Μαγειρία και την Σεμερτζίδου· το να θεωρείς σκάνδαλο την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι σαν να θεωρείς σκάνδαλο ότι ανατέλλει κάθε μέρα ο ήλιος
“Σοβαρές” αναλύσεις για τη δίκη για το σκάνδαλο των υποκλοπών, όπου θα λάμψει όλη η αλήθεια, λες και δεν ξέρουμε εδώ και τέσσερα χρόνια πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρακολουθούσε τους πάντες με το Predator· ο Μητσοτάκης παρακολουθούσε μέχρι και τον εαυτό του για να δει αν τον κοροϊδεύει (spoiler: Τον κορόιδευε). .
“Σοβαρές” αναλύσεις για το Αιγαίο και τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Τουρκία, αλλά, εν τω μεταξύ, η Ελλάδα έχει χαθεί, οι Έλληνες την εγκαταλείπουν και το δημόσιο με το ιδιωτικό χρέος κοντεύουν να φτάσουν στο διάστημα, ενώ Αμερικανοί και Κινέζοι τσακώνονται για το ποιος θα πάρει τα λιμάνια της χώρας, που κινδυνεύει από την …Τουρκία.
“Σοβαρές” αναλύσεις για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα ως συγγραφέα, που θα φέρει τη νέα Μεταπολίτευση στο προτεκτοράτο.
“Σοβαρές” αναλύσεις για όλα σε ένα προτεκτοράτο που έχει υπουργό τον Άδωνη Γεωργιάδη, και αυτό από μόνο του είναι πολιτική ανάλυση, κοινωνιολογία και ψυχιατρική μαζί.
“Σοβαρές” αναλύσεις και για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια θέματα, γιατί, αν δεν σου κάνουν ανάλυση του πολέμου στην Ουκρανία και των σχέσεων των ΗΠΑ με τη Βενεζουέλα οι υπάλληλοι του Αλαφούζου, του Μαρινάκη και του Μελισσανίδη, ποιος θα στην κάνει; O Τζον Μιρσχάιμερ;
Το ακόμα πιο ωραίο είναι πως όλες αυτές τις “σοβαρές” αναλύσεις τις γράφουν οι ίδιοι “αναλυτές” που έγραφαν αναλύσεις πριν την χρεοκοπία, μετά την χρεοκοπία, και συνεχίζουν ακάθεκτοι και “σοβαροί”, ενώ αυτό που απογειώνει την κατάσταση είναι πως τους διαβάζουν οι ίδιοι άνθρωποι που τους διάβαζαν και πριν, και είναι κι αυτοί πάρα πολύ σοβαροί.
