“Μωραίνει ο Θεός ον βούλεται απολέσαι” λέει ο θυμόσοφος λαός.
Και ξέρετε ε;
Η κατρακύλα των λαθών, όταν εγκλωβίζεται κανείς στο μικρόκοσμό του, δεν σταματά.
Πας να διορθώσεις το λάθος με άλλο λάθος…
Η πεπατημένη της ακαριαίας πτώσης με βάση την εμπειρία μας, είναι ότι ανεβαίνει κάποιος με τη μέθοδο του υγρού πυρός…
Μπούφ στήνεται ένας μηχανισμός ακριβός δανειακός, τρόπον τινά, μηχανισμός ανταποδοτικός και εκτοξεύεται ο πολιτικός Τύπος κοντά σιμά στα σύννεφα.
Ούτε ο ίδιος δεν πιστεύει ότι βρίσκεται ψηλά και από κάτω οι κλακαδόροι χειροκροτούν.
Τότε κάνει το λάθος ο εκτοξευθείς και ανεβαίνει στο συννεφάκι του, ξεχνώντας τον τρόπο εκτίναξής του και ότι οι κομπάρσοι είναι διαχρονικά κινούμενη άμμος.
Όμως η κλιματική αλλαγή υγροποιεί το συννεφάκι με τρελή ταχύτητα.
Και αν ο εκτοξευθείς είναι χοντρός βοηθάει στην ταχύτατη πτώση του και έτσι γεμίζει ο τόπος κρέατα και κόκκαλα προς βοράν.
Και τότε σαν μια τρανσφόρμερ μαζεύει τα κομμάτια και γυροβολάει από εδώ και εκεί.
Εκβιάζει τη σύνδεση των κομματιών του, στήνει δολοπλοκίες, τεχνητές πιέσεις κτλ.
Αλλά είμαστε και εμείς παλιές π@@@@νες!
Απολαμβάνουμε τη σειρά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Κάτι τέτοιες περιπτώσεις μας φτιάχνουν τη μέρα να ξέρετε.
Και επειδή όλα έχουν όρια και κάποιοι τα ξεπερνούν τους θυμίζουμε ότι έχει ο καιρός γυρίσματα.
Και σ αυτά ο δικός μας μηχανισμός είναι αήττητος!
Εξ άλλου σιμά και τα αποκαλυπτήρια…
Τhapeseipoligelio
